من یک عذرخواهی خیلی بزرگ به شروین عزیزم بدهکارم اخه چند وقت که درگیر دانشگاهم بودم خیلی تنهاش گذاشتم.بازم از دور بهش میگم شرمندم عزیزم.

                                                                                            بیتا

نبودی بی تو پنهان گریه کردم

                                                        تو را دیدم و خندان گریه کردم

برای اینکه اشکهایم را نبینی

                                                        نشستم زیر باران گریه کردم

نمیدانم پاییز سنگین است یا پلکهایم تاب دیدن دوریت را ندارد ولی بدان تا نیایی چشم به روی بهار هم نخواهم گشود.

خوشبختیداشتن دوست داشتنیها نیست دوست داشتن داشتنیهاست.